Home.Info.Activiteiten .Routes.Sponsoren.Links.Contact.

Copyright MC-Volgas© Alle rechten voorbehouden.   Gebruiksvoorwaarden | Privacybeleid

www.tecs2001.nl

31-8/2-9-2012 buitenlands weekend

Klik op de afbeelding

voor de routes.

Toerverslag Buitenlands weekend MC Volgas 2012

door Toon Rombouts

 

Ook dit jaar was er weer de keuzemogelijkheid om aan een twee- of driedaags buitenlandsweekend deel te nemen. Degene die voor de driedaagse variant hadden gekozen en vertrokken op vrijdagmorgen stonden vanaf half zeven op de stoep van ons clubhuis "In Den Gekroonden Hoed". De kastelein, of moet ik tegenwoordig herbergier zeggen, stond klaar met koffie en het inmiddels traditionele worstenbrood.

 

Na de briefing kon het weekend van start gaan. Omdat het wat regenachtig was werd er met het regenpak aan gestart. Niemand kon op dat moment vermoeden dat dit bittere noodzaak bleek omdat het werkelijk de hele dag bleef regenen. "Shit Happens".

 

Voor de groep die op zaterdag vertrok stond onze kastelein wederom in de vroege uren met koffie en worstenbrood klaar. De weergoden waren vandaag milder gestemd en de groep, waar ik zelf deel van uitmaakte, reed de hele dag in de stralende zon.

 

De eerste etappe die geldt als aanloop route via de snelweg en vervolgens over gaat in stuurweggetjes eindigde bij een hotel in Battice waar een ontbijt buffet op ons wachtte. Dat goed eten bij de organisatoren hoog in het vaandel staat bleek al direct toen wij aan tafel schoven. We konden het niet nalaten om via de sms aan de andere groep te laten weten dat de zon best wel hinderlijk kan zijn in deze tijd van het jaar. Ondanks dit pesterijtje kregen we de waarschuwing terug dat er een stukje route in het vervolgtraject zat wat niet helemaal juist was. Na ons buikje rond gegeten te hebben begonnen we aan de tweede etappe. Na enkele kilometers bleek dat we op het traject waren beland  waar  het waarschuwende sms-je over ging. Door de overvloedige regenval van de voorgaande dag was dit stuk piste veranderd in een traject wat niet zou misstaan in een Enduro-zesdaagse. De weg was zo smal dat omkeren niet mogelijk was. Als een soort van "wad-rijden" laveerde we langs en door de diepe plassen. Als we durfden te stoppen zou dat zeker betekenen dat we onze laarzen vol schepten.

 

Dat we dit traject allemaal probleemloos nemen laat nog steeds zien dat we de roots van Volgas als crossclub nog steeds niet verloochenen. De weg is verder droog, de hemel blauw en de temperatuur aangenaam, wat let je verder om er een mooie dag van te maken. Er wordt wel eens gezegd dat toen God de wegen schiep voor de motorrijders hij er een aantal in de Eifel heeft gelegd. Dat kun je op zo'n dag alleen maar beamen. Eenmaal aangekomen op ons logeeradres worden we herenigd met de groep die op vrijdag vertrok en op zaterdag een route reed in de omgeving van de Moesel. Onder het genot van een consumptie komen de verhalen los. Nadat we ons allemaal van ons motorpak hebben ontdaan en een douche genomen is het tijd voor de maaltijd. Dat samen eten eigenlijk net zo gezellig is als samen motorrijden lijkt als een rode draad door dit weekend te lopen. Traditiegetrouw moet het eten nog bezegeld worden met enkele consumpties. Aan de bar worden dan de meest uiteenlopende onderwerpen aan de kaak gesteld. Problemen waar hef Europese Parlement maanden over debatteert worden in een avond opgelost. Een aantal mensen heeft uit eigen beweging zijn bed al opgezocht, de rest wordt geattendeerd door de barman omdat hij het licht gaat doven.

 

Het hotel blijkt te beschikken over een bijzondere wek-service. 's Morgens om 6.30 komt namelijk het eerste erts- of kolentransport per trein lang over het spoor wat op een steenworp van het hotel loopt.

Na een stevig ontbijt zijn we er weer helemaal klaar voor en hunkeren we naar de wegen die als serpentine door het landschap liggen. De zon straalt ons weer tegemoet en het feest kan beginnen. Ik verbaas me regelmatig over de rust op de weg en de lage bevolkingsdichtheid in dit gebied. Komen we echter rond de middag in toeristische plaatsen als Heimbach dan merk je pas echt hoeveel gelijkgestemden in dit gebied rondrijden met motoren, sportwagens en klassieke voertuigen.

Heimbach is de plaats waar weer wordt gegeten. De schnitzels en andere spijzen in overvloedige porties laten we ons goed smaken. Het komt me dan ook goed uit dat ik geen trui onder mijn motorpak draag. De goede voornemens om iets aan mijn gewicht te doen komen later.

 

De etappe die we daarna aanvangen staat in het kader van afscheid nemen van de weelderige bochtenpartijen en de doorsteek naar Zuid Limburg. De "Rosenhof" staat dan als een icoon op de agenda om een ijsje of consumptie te nuttigen.

Als we na een tijdje een groep missen tijdens de stop bij de "Rosenhof" blijkt er een ongeval te zijn gebeurd. Tijdens een te enthousiaste inhaalpoging blijkt Niels de bocht voortijdig te hebben verlaten en via een bermvlucht te eindigen in het naast gelegen perceel. Dat de Fireblade daar niet knapper op wordt laat zich raden. Het goede nieuws is dat Niels rijdend op zijn motor de reis kan vervolgen. Het motto samen uit samen thuis brengt ons weer bij ons clubhuis "In Den Gekroonden Hoed" in Elshout.

Na nog wat nakaarten keren we, terug kijkend op een geslaagd weekend, weer naar huis.

 

Organisatoren, bedankt voor de perfecte verzorging en graag tot volgend jaar.