Home.Info.Activiteiten .Routes.Sponsoren.Links.Contact.

Copyright MC-Volgas© Alle rechten voorbehouden.   Gebruiksvoorwaarden | Privacybeleid

www.tecs2001.nl

2/4-9-2011 buitenlands weekend

Klik op de afbeelding

voor de routes.

Toerverslag Buitenlands weekend MC Volgas 2011

 

“Een van de slechtste zomers van de laatste tientallen jaren”, koppen de kranten in augustus. En dat juist met het vooruitzicht dat we voor het eerste weekend van september het jaarlijkse buitenlandse weekend van de club hebben georganiseerd. Dit keer zijn Jos en Rien weer aan de beurt.

In de voorbereiding waren we er vrij snel uit. Het wordt dit jaar geen Eifel en ook geen Ardennen. We doen wat anders en gaan weer eens naar het Sauerland toe. Mooie bochtige wegen, wat meer vloeiend en meestal met asfalt wat ook net iets beter is dan in de Eifel. Een locatie was ook snel gevonden; Hotel Resort Winterberg in, hoe kan het anders, het bekende Winterberg. Een goed hotel met voldoende kamers voor onze club.

 

De volgende stap is dan een route te maken die leuk en aantrekkelijk is en tegelijk niet al te lang. 500 km per dag is de grens die we trekken. Nou dat hebben we geweten. Om ons aan die afstand te houden en tegelijk een leuke route te maken zonder al te veel snelweg heeft Jos nogal wat hoofdbrekens gekost. En na verschillende keren narijden en aanpassen komt er toch een route uit die het dan moet zijn. Net iets meer dan 500 km maar als het droog is, dan moeten we op tijd in het hotel aan de tap  kunnen zitten. Over een deel van de route zijn we zelf niet helemaal tevreden maar goed, we doen het ermee. Als er geen bochten liggen kunnen we ze ook niet maken.

 

Met spanning kijken we uit naar de weervoorspellingen voor het weekend. En die blijken wonderwel heel goed te zijn. En zo staan er op vrijdagmorgen 2 september om 7.30 uur 18 man aan de koffie bij De Gekroonden Hoed te Elshout, het startpunt voor het weekend. We vertrekken stipt om 07.00 uur en rijden in 3 groepen via de snelweg naar Zuid Limburg waar we onze eerste tankstop hebben. Dit jaar geen broodjes bij De Rozenhof. Dat hebben we al een aantal jaren achtereen gedaan, en wilden dit jaar immers iets anders. Daarom wordt het een ontbijt bij een klein cafeetje in Rott, Zur Maus genaamd. We hebben geen muizen gezien dus waar die naam vandaan komt ? Wat we wel aantroffen was een goed ontbijt met alles erop en eraan. Vooral de scrambled eggs vonden gretig aftrek. Na een stevig ontbijt was het toeren door deels bekend gebied in de Eifel in de richting van de Rijn om de overtocht met de pont te maken. Net over de Rijn komen we, na een hapje eten in wat minder bekend maar zeker niet minder mooi gebied, het Westerwald, met zijn mooie wegen dat later overgaat in het Sauerland. Jos heeft zijn best gedaan om een mooie route in elkaar te zetten en dat is ook helemaal geslaagd. Iedereen is erg tevreden onderweg en dat is natuurlijk als organisatie altijd best wel spannend. We stoppen regelmatig maar moeten ook een strak schema aanhouden om op tijd in het hotel te kunnen zijn. Na een dag sturen snakt iedereen immers naar dat eerste pilsje. Het laatste stukje in het Sauerland tot het hotel is een mooi bochtig weggetje. Ik ken ‘m al een beetje omdat we hier intussen met de voorbereiding ook een paar keer zijn geweest. We naderen het hotel. Nog een keer rechtsaf slaan en dan zijn we na een kleine kilometer bij het hotel. Ik rij voorop en wacht een paar honderd meter na de bocht op de rest. Pierre is mij gevolgd en staat achter mij te wachten.

Ik kijk in mijn spiegel en zie een stofwolk ter hoogte van de kruising. “Dat is een snelle off the road die daar oversteekt” denk ik nog. Tot er naast me een cabrio stopt met een Duits stel die meldt dat er een ongeluk is gebeurd. “Shit”, denk ik dat moet iemand van ons zijn. En na snel keren zien we tegenover de kruising twee motoren midden in de wei staan. Cees en Niels hebben de bocht in de weg gemist en zijn over de sloot in het weiland terecht gekomen. Cees ligt op de grond maar is gelukkig wel bij kennis. Zijn BMW is wel flauwgevallen. De brandweer die vlakbij een stuk weg aan het schoonspuiten en was snel ter plaatse en alarmeert de politie. Die is er ook snel en belt de ziekenauto. Niels mankeert gelukkig niet zoveel. Hij is met zijn neus op de ruit van zijn Fireblade terecht gekomen, dus dat bloedt wat maar dat valt gelukkig mee. De schrik zit er natuurlijk wel goed in. De intussen gearriveerde ziekenauto brengt beiden naar het ziekenhuis in Winterberg. Cees mag een nachtje blijven slapen tussen de verpleegsters. Je kunt maar geluk hebben…

Veel later dan gepland komen we dan toch aan in het hotel. De keuken sluit om 21.00 uur dus we moeten vlug nog wat eten. Het bekende lekkere eerste pilsje wordt nog wel gedronken, maar op een andere manier dan we van tevoren hadden gedacht. Maar sinds lange tijd kunnen we die avond wel weer buiten op het terras van een biertje genieten.

 

De volgende ochtend staat er een goed ontbijt klaar en vertrekken we voor een mooie tussenroute van ongeveer 250 km. Mooie bochtige wegen door het Sauerland. De gekozen route valt bij iedereen goed in de smaak. De groepen hebben elkaar met het eten wonderwel gemist, dus aan het eind van de dag treffen we elkaar weer bij het hotel. Intussen arriveert daar ook Jos met zijn groepje van 6 man.  Zoals te doen gebruikelijk zijn die weer veel sneller dan wij de dag eerder op de plaats van bestemming. “We hebben echt alle stops gedaan volgens de planning”, zegt Jos nog verontschuldigend. Ja, ja , dat ken ik. Als je anders met ‘m gaat rijden ben je blij dat je een bakkie koffie krijgt.

Aan het einde van de middag komt ook Cees terug van zijn uitstapje met de verpleegsters; zijn arm in een draagverband. Al met al valt het dus nog mee. Die avond wordt er onder het genot van een goed glas bier, met overigens een zeer chagrijnige ober maar dat kan de pret niet drukken, weer het een en ander besproken. Soms zin maar ook vrij veel onzin. Aan het begin van de nacht gaat iedereen geleidelijk zijn mandje opzoeken. De diehards blijven uiteraard tot het laatst en sluiten de bar.

 

De volgende ochtend staan er weer ruim 450 km op het programma. Prima weer, de weg eerst nog een beetje vochtig maar dat mag geen naam hebben. Zeker niet in verhouding tot de regen die deze zomer al is gevallen. De route gaat voor een deel dezelfde weg terug. We drinken koffie met een lekker stuk gebak naar keuze bij een Griek. Overigens hadden we de rest van de taarten mee moeten nemen want we hebben ze wel afgerekend blijkt achteraf. Lesje voor de volgende keer.

Voor het middageten hebben we gereserveerd bij restaurant Dubrovnik in Zulpich. Toen we tijdens de voorbereiding daar aten hebben we ruim een uur zitten wachten op het eten. Spannend dus of het nu allemaal wel goed gaat, en dat is gelukkig het geval. Na een heerlijk diner gaan we de slotetappe in. Een stukje Eifel en daarna net voor Aken de snelweg op om toch een beetje op tijd in Elshout te zijn. Rond 6 uur draaien de eerste motoren het terras op bij ons clubhuis waar we nog een afzakkertje pakken en samen terugkijken op een geslaagd motorweekend. Jammer van het ongelukje maar het is al met al goed afgelopen.
 

Volgend jaar zijn de meesten weer van de partij.

 

 

Rien Jonkers.